بررسي شيوع، علل و مكانيزم آسيب هاي رايج در چابكسواران ايران

برخي از مطالعات نشان داده است كه سواركاري مي تواند منجر به آسيبهاي مختلفي در بين سواركاران شود كه اين آسيبها ميتواند كيفيت زندگي آنها را در تمام طول عمر تحت تاثير قرار دهد. بنابراين هدف از اين تحقيق بررسي شيوع،علل و مكانيزم آسيب هاي رايج در چابكسواران ايران با روش تحقيق توصيفي پيمايشي بود. جامعه آماري شامل تمامي چابكسواران مسابقات اسبدواني از سال 1388 تا 1396 با ميانگين و انحراف استاندارد 47 / 7 ± 5 / 28 تشكيل دادند. ابزار تحقيق پرسشنامه استاندارد آسيب طب ورزشي استراليا بوده كه پايايي آن نيز توسط آلفاي كرونباخ 81 / 0 تعيين گرديد. جهت تجزيه و تحليل دادهها از آمار توصيفي، ميانگين، درصد، انحراف استاندارد استفاده شد. نرم افزار آماري SPSS نيز جهت تجزيه و تحليل دادهها استفاده گرديد. نتايج تحقيق نشان داد كه كمترين نواحي آسيب ديده مربوط به دهان و چشم، 3 درصد و بيشترين نواحي آسيب ديده مربوط به شانه با 4 / 36 درصد، كمترين مكانيسم آسيب مربوط به تماس با اشيا ثابت، كشش زياد و تكرار زياد يك حركت با 5 / 2 درصد ميباشد و بيشترين مكانيسم آسيب مربوط به افتادن از ارتفاع يا فرود بد با 55 درصد، آسيبهاي خفيف با 6 / 15 درصد، آسيبهاي متوسط با 8 / 18 درصد و آسيبهاي شديد با 6 / 65 درصد در چابكسواران، در 6 / 27 درصد برگشت با محدوديت، 69 درصد برگشت با محدوديت و 4 / 3 درصد برگشت با كنارهگيري، 40 درصد از آسيبها در موقعيت تمرين و 60 درصد در موقعيت مسابقه، كمترين نوع آسيب با پارگي عضله، آسيب غضروف، دندان و لثه، نخاع و تنفس با 1 / 2 درصد بوده و بيشترين نوع آسيب مربوط به شكستگي با 8 / 43 درصد، كمترين عامل دخيل در آسيب آمادگي، تجهيزات و نور با 9 / 2 درصد و بيشترين عامل دخيل در آسيب حريف 6 / 28 درصد، 1 / 37 درصد آسيب جديد و 9 / 62 درصد تشديد آسيب قبلي و نهايتاً ماساژ و تمرينات كششي و كمپرس آب گرم كمترين درصد بعد از آسيب و آتل بندي با 9 / 34 درصد بيشترين اقدام بعد از آسيب بوده است. نتايج اين تحقيق بيانگر اين است كه ميزان شيوع آسيب در بين چابكسواران با توجه به تحقيق حاضر بالاست و به نظر ميرسد تحقيقات بيشتر در جهت اطلاع رساني به مسئولين مربوطه و همچنين توجه به مسائل ايمني در اين راستا كمك كننده خواهد بود.