ارزيابي كيفي منابع آب‌ زيرزميني دره گسلي سنگ نقره در جنوب فريمان با تاكيد بر نقش ژئومورفولوژي

يكي از موضوعات مهم در هيدرولوژي كاربردي كيفيت آب است. امروزه آب زيرزميني در اكثر مناطق جهان از اهميت بسيار بالايي در جهت تأمين آب براي مصارف گوناگون برخوردار است. آلودگي آب يكي از مهم‌ترين علل ايجاد خطر براي سلامتي عمومي است. در طول چند دهه اخير با افزايش تقاضا براي آب شيرين به دليل رشد سريع جمعيت و صنعتي شدن، كيفيت آب به‌سرعت در حال كاهش است .(Riyaz and Jeelani, 2015) افزايش ميزان هدايت الكتريكي و غلظت يون‌هاي سديم، كلر، سولفات و نيترات در آب زيرزميني بيشتر در اثر فعاليت‌هاي انسان زاد همانند عمليات كشاورزي (كاربرد كودهاي شيميايي) و صنعتي است .(Reyes et al., 2008) از عوامل مختلف فيزيكي و شيميايي كه بر كيفيت آب تأثير مي‌گذارند مي توان به گازهاي محلول، دما، سختي، كلسيم، قليايت، pH، مواد معلق و جامدات محلول اشاره كرد. از ديگر عوامل محيطي كه بر كيفيت آب تأثير مي‌گذارند ژئومورفولوژي منطقه و همچنين عملكرد گسل هاي فعال در يك منطقه است. علاوه بر اين زون هاي گسلي نقش مهم و مؤثري در سيستم‌هاي انتقال و توزيع آب دارند. كيفيت آب يك منطقه با استفاده از شاخص هاي مختلف از قبيل سختي كل و شاخص لانژليه قابل اندازه گيري است. تحقيق حاضر به‌منظور شناخت كيفيت منابع آب زيرزميني دره گسلي سنگ نقره با تاكيد بر عوامل ليتولوژي و ژئومورفولوژي صورت گرفته است.