تعيين مشخصات زخم‌هاي منجر به پوسيدگي تنه در درختان راش شرقي (به روش مرور منابع)

فراوان‌ترين شكل صدمه ناشي از عمليات بهره‌برداري ايجاد زخم بر روي تنه درختان باقيمانده در جنگل است. هدف از اين تحقيق تعيين مشخصات زخم‌هاي تنه كه منجر به پوسيدگي در درختان راش مي‌شود از طريق مرور تحقيقات انجام گرفته بود. نتايج نشان داد احتمال پوسيدگي زخم‌هاي ناحيه كنده با اندازه‌هاي كوچكتر از 100، 100 تا 200 و بزرگتر از 200 سانتي‌متر مربع به ترتيب 5، 33 و 51 درصد و در شدت‌هاي كنده شدن پوست، صدمه به كامبيوم و صدمه به چوب به ترتيب 11، 52 و 91 درصد است. همچنين احتمال پوسيدگي زخم‌هاي ناحيه بالاي كنده در شدت‌هاي كنده شدن پوست، صدمه به كامبيوم و صدمه به چوب به ترتيب 5، 12 و 31 درصد است. احتمال بسته شدن زخم با اندازه 200 سانتي‌متر مربع در كلاسه‌هاي قطري 20 تا 40، 40 تا 60 و 60 تا 80 سانتي‌متر به ترتيب برابر 38، 43 و 35 درصد است.