بررسي تاثيرضخامت كاورپليت فولادي در رفتار اتصال RCS داراي تيرهاي با مقطع كاهش‌يافته

The effect of thickness of steel cover plate in behavior of RCS connection with reduced beam section

از انواع اتصالات جديد كه در دهه هاي اخير رواج گسترده اي پيدا كرده است مي توان به اتصال تيرفولادي به ستون بتني(RCS) و اتصال تيرفولادي با مقطع كاهش يافته به ستون فولادي (RBS) اشاره كرد. اين اتصالات بخصوص در ساختمان هاي بلند كارايي بيشتري از خود نشان داده و با استقبال مهندسان سازه روبه رو شده است. اما اين اتصالات جديد ضعف هايي نيز دارند، مهمترين ضعف اتصال RCS عدم دورشدن كافي مفصل پلاستيك از چشمه اتصال و مهمترين ضعف اتصال RBS باربري كم ستون فولادي در مقايسه با ستون بتني است. هدف از انجام اين تحقيق تركيب دو اتصال RBS و RCS و بررسي تاثير ضخامت كاورپليت فولادي بر رفتار اتصال تركيب يافته جديد است. در اتصال تركيب يافته جديد ستون از نوع بتني بوده و تيرفولادي متصل به ستون داراي مقطع كاهش يافته مي باشد. با اين تركيب، هم ضعف اصلي اتصال RCS و هم ضعف اصلي اتصال RBS برطرف خواهد شد. اتصال تركيب يافته جديد، در حالت ستون عبوري از ناحيه اتصال بوده و نوع تحليل در نرم افزار آباكوس، استاتيكي غيرخطي مي باشد. نتايج تحليل نشان مي دهد رفتار آرماتورها و رفتار بتن از لحاظ خرابي فشاري و كششي در اتصال RCS و اتصال تركيب يافته يكسان نيست. همپنين افزايش ضخامت كاورپليت سبب كاهش تنش در كاورپليت و سخت كننده شده و باعث كاهش تنش در تيرهاي با مقطع كاهش يافته متصل به ستون مي شود. علاوه براين افزايش ضخامت كاورپليت باعث افزايش جذب انرژي و شكل پذيري اتصال شده و باعث مي شود كه مفصل پلاستيك به روي تيرها كشيده شود و چشمه اتصال سالم تر بماند.