تحقق توسعه پايدار در پروژه هاي ساخت با مدل فرآيندي ارزش- ريسك با استفاده از فناوري مدل سازي اطلاعات ساختمان(BIM)

مديران صنعت ساخت در تلاشاند تا توسعه پايدار را از طريق فرآيند هاي مناسب در پروژههاي ساخت متجلي نمايند. مديريت ارزش و مديريت ريسك با بيش از نيم قرن سابقه، كارايي خود را در تحقق بهتر پروژههاي ساخت به اثبات رسانيدهاند و به دليل يكسان بودن اهداف آنان يعني افزايش ارزش پروژههاي ساخت و تشابه در ساختار و مراحل اين دو فرآيند، فرصتهايي براي استفاده بهتر با عنوان مدلهاي تلفيقي ارزش- ريسك بوجود آمده است. با اين حال، به دلايلي اين فرآيند ها داراي معايب و نقصانهايي هستند كه با استفاده از فناوري مدل سازي اطلاعات ساختمان ( )BIMبه سبب امكان ايجاد پايگاه داده ها و ايجاد شناسنامه هاي اطلاعاتي و ديگر توانمندي ها، امكان بهبود و كاهش عارضه هاي فرآيند هاي مديريت ارزش و ريسك را دارا است. دراين مقاله با مطالعه مدلهاي تلفيق ارزش - ريسك كه نيازمند شناخت كاملي از مدلهاي ارائه شده پيشين است به بررسي سير تكامل و تلاشهاي انجام گرفته در خصوص ارائه مدلهاي تلفيقي پرداخته شد. در نوآوري اين پژوهش سعي شد با تلفيق مديريت ارزش و مديريت ريسك، با مفاهيم توسعه پايدار مدلي تلفيقي ارايه شود كه با استفاده ازفناوري BIMعارضه هاي مدل تلفيقي پيشنهادي بهبود بخشيده شود. اين مدل تلفيقي، توانايي هاي بالقوه بسياري در خود دارد كه بزرگترين پتانسيل آن مكانيزم تحقق مفاهيم توسعه پايدار در مديريت پروژههاي ساخت است