بررسي قابليت نقش گردشگري و محيط زيست در توسعه پايدار(مطالعه موردي: استان كهگيلويه و بويراحمد)

گردشگري در جهان كنوني به عنوان صنعتي پاك و سومين پديده¬ي اقتصادي پويا، پررونق و روبه توسعه پس از صنايع نفت و خودروسازي، توجه بسياري از كشورها را به خود جلب كرده است. استان كهگيلويه و بوير احمد همانند بسياري از استانهاي ايران به¬رغم برخورداري از امكانات بالقوه، داشتن جاذبه¬هاي فراوان گردشگري و پوشش گياهي مناسب، قرار گرفتن در ميان چند استان پرجمعيت شهري، فرصت¬هاي بسيار مناسب براي توسعه پايدار را داراست. اين استان به دليل شرايط متنوع آب¬و¬هوايي، چشم¬اندازهاي طبيعي¬، صنايع¬دستي و ساير امتيازات فرهنگي و موقعيت جغرافيايي در كشور داراي جايگاه ويژه¬اي است. مقاله حاضر با استفاده از منابع كتابخانه¬اي شامل¬كتب، مجلات، مقالات و سايت¬هاي اينترنتي تهيه شده است و نتايج بدست آمده نشان مي¬دهد كه با استفاده بهينه از پتانسيل¬ها و قابليت¬هاي كشور بويژه استان كهگيلويه و بويراحمد در رشته¬كوههاي زاگرس از جهات مختلف بخصوص گردشگري و جلوگيري از تخريب محيط¬زيست مي¬توان به سوي توسعه پايدار حر¬كت كرد و پيش رفت.