بررسي وجوه مشترك معماري و سينما براي ايجاد تعامل بين انسان و فضا

تصور و تعاريفي كه از فضا ميشود در فرهنگ هاي مختلف همچنين در شرايط تاريخي ، اجتماعي متفاوت ، تغيير ميكند فضا ، عموما به صورت تداومي نامحدود كه در 3 بعد گسترش مي يابد، مورد بررسي قرار مي گيرد، اين طرز تلقي از فضا در جهان واقعي بر مشاهده دو چشمي استوار است كه شرايطي محدود به وجود مي آورد و با حركت انسان از مكاني به مكان ديگر و يا با محصور شدن بخشهايي از فضا از طريق تمركز توجه ، تغيير ميكند. از طريق خاطرات و ذهنيات گذشته فرد از فضا و مكان در ادراك از فضا موثر است. بررسي فضا در سينما ( فيلم ) به دو طريق امكان پذير است . اول وجود گرافيكي به اين معنا كه فضا را به صورت يك موضوع غير نمايشي در نظر گرفت و به عنوان يك طرح تركيبي، شكل آكوستيكي و غيره تحليل كرد. دوم بررسي فضاي مهنايي : بعضي فضاي تخيلي فضا، دنيايي كه در آن روايت و حوادث اتفاق مي افتد و بر مبناي اشارات بصري ، صوتي ، اشياء انسان ها و محيط ساخته ميشود.