بررسي متقابل تاثير ساختار انعطاف پذير بر معماري پايدار با رويكرد پايداري زيست محيطي

امروزه استفاده از ساختار انعطاف پذبر در طراحي به دليل تنوع طلبي افراد و امكان برخي تغييرها در فضا، بسيار مورد توجه قرار گرفته است همچنين مي توان با اعمال اين رفتار سازه اي تا حدود زيادي اهداف معماري پايدار در بحث زيست محيطي كه استفاده حداكثر از انرژي هاي تمام نشدني، صرفه جويي در سوخت هاي فسيلي و ايجاد محيط هاي سبز و مطبوع براي استفاده كنندگان است را پيش برد و به فضايي متناسب دست يافت. در اين تحقيق نگارنده با استفاده از روش توصيفي _ تحليلي توانسته است نيازهاي يك ساختار همگام با طبيعت براي انسان را در خلال سيستم هاي انعطاف پذير پاسخ دهد.