اصول طراحي سبزراه­هاي رودكناري

سبزراه­ يك مفهوم جديد طراحي، در بين رشته­هاي منظر، طراحي شهري و برنامه­ريزي شهري است. اين مفهوم تعريف و كاربردي پويا و متغير دارد. سبزراه­ها شبكه­هاي باز خطي و طبيعي هستند كه محيط­هاي جدا­افتاده رابه يكديگر متصل مي­كنند. فضاهايي سبز كه مخصوص حركت­هاي غير موتوري هستند، از تنوع زيستي و زيستگاه­هاي جانوري و گياهي حمايت مي­كنند و به دنبال برقراري توازن ميان عرصه زيست­محيطي و استفاده­هاي انساني هستند. چنين تعريفي باعث مي­شود تا، گستره وسيعي از عناصر شهري و طبيعي، جزو نمونه­هاي طراحي سبزراه­ها باشند. يكي از عناصري كه در اين گستره قرار مي­گيرد، رودكنارها هستند. در شرايط كنوني، بسياري از فضاهاي رودكناري شرايط ناپايداري را تجربه مي­كنند و به محيط­هايي آلوده، ناامن، دور از دسترس، بي­كيفت، عقب­مانده و در شرايطي بهتر به عنوان مسيلي براي عبور سيلاب، تبديل شده­اند.فضاهايي كه اگر رويكردي صحيح براي احيا و توانمندي­ آن­ها در نظر گرفته شود، پتانسيل بالايي براي جذب شهروندان و گردشگران دارند. اين فضاها، ماهيتي چندگانه دارند و مجموعه­اي از عناصر و فضاهاي انساني، طبيعي، مصنوع، شهري و روستايي را گرد هم مي­آورند. اين تكثر و تنوع مفهومي است كه، مطالعه سبزراه­هاي رودكناري را ضروري مي­سازد. پژوهش پيش رو، مد نظر دارد، تا با مطالعه مفاهيم و تعاريف ارائه شده از دو مفهوم سبزراه و رودكنار به تعريفي براي سبزراه­هاي رودكناري دست يابد و از آن طريق، اصولي براي طراحي اين­گونه فضاهاي جديد ارائه كند. در نهايت، پژوهشگران 15 اصل كلي؛ حفاظت و حمايت اكولوژيك، توسعه اقتصادي-اجتماعي، توسعه سياسي-فرهنگي، ارتقا كيفيت منظرين، چندعملكردي و چندمنظوره بودن، ارتباط و اتصال، تعاملات اجتماعي، تفريح، سهولت استفاده، سازمان فضايي، طراوت و پاكيزگي، ايمني و امنيت، را براي طراحي سبزراه­هاي رودكناري ارائه كرده اند. اين مطالعه از نظر نحوه جمع­آوري اطلاعات به صورت اسنادي- كتابخانه­اي و به لحاظ اقدام توصيفي-تحليلي است.