مقايسه عملكرد قاب هاي داراي مهاربند برون محور با تير پيوند قائم با قاب داراي ميراگر ADAS تحت زلزله نزديك گسل

طراحي سازه‌هاي مقاوم در برابر زلزله و كنترل ارتعاشات لرزه‌اي وارد بر سازه همواره يكي از مسائل اصلي مهندسان سازه به شمار مي‌رود. با توجه به اين كه ميزان خسارات و صدمات وارده به سازه‌ها(در اثر آزاد شدن انرژي ناشي از زلزله) به ميزان انرژي جذب شده توسط اعضاي مهم و اصلي آنها وابسته است، بررسي رفتار سازه‌ها بر مبناي انرژي مي‌تواند، روش مناسبي جهت ارزيابي و ارائه راهكارهاي بهبود پاسخ سازه تحت زلزله باشد. ميراگر ADAS و مهاربندهاي خارج از مركز با تير پيوند قائم سيستم‌هاي مقاوم باربر جانبي در ساختمان هاي فولادي هستند كه داراي سختي بالا در ناحيه الاستيك با انعطاف پذيري خوب و ظرفيت جذب انرژي در ناحيه پلاستيك مي باشد. در طول بارگذاري شديد انتظار داريم كه ميراگر ADAS و تير پيوند با تغييرشكل پلاستيك، جذب انرژي قابل ملاحظه‌اي را از خود نشان دهد. براي به‌دست آوردن اين نتايج، سه قاب 5، 10 و ١5 طبقه با دو حالت قاب داراي مهاربند شورن با ميراگر ADAS و مهاربند خارج از مركز با تير پيوند قائم مدل شده‌اند. از 3 زمين‌لرزه حوزه نزديك لوماپريتا، لندرز و طبس براي انجام تحليل تاريخچه زماني غيرخطي استفاده شده است. بر پايه تحليل غيرخطي، مقدار جذب انرژي، برش پايه مدل‌ها تحت زلزله‌هاي حوزه نزديك بررسي شده‌اند و نتايج بحث شده‌اند. نتايج بيانگر آن است كه عملكرد ميراگر ADAS در سازه هاي بلند مرتبه بهتر از تير پيوند قائم مي باشد.