ارزيابي ميزان رضايت­مندي ساكنان متأثر از كيفيت محيطي فضاي باز مجتمع­هاي مسكوني(نمونه موردي: شهر گرگان)

به منظور خلق فضاهاي كارآمدتر و ارتقاي كيفي فضاي باز مسكوني، اين پژوهش درصدد ارزيابي ميزان رضايت­مندي ساكنان متأثر از فضاي باز مجتمع­هاي مسكوني است. رضايت از مكان امري چندبعدي و توجه به عوامل متعدد سازنده مكان در تدوين الگوي ارزيابي افراد ضروري است. براساس ادبيات موجود، الگوي پنج بعدي فضايي، اجتماعي، عملكردي، مديريتي و دموگرافيك، به عنوان يكي از مؤثرترين معيارها، جهت برآورد رضايت افراد استخراج گرديد. جهت ارزيابي الگوي نظري، براساس مشاهدات ميداني، سه مجتمع مسكوني سازمان پنبه واقع در خيابان 20 متري كاشاني، مجتمع مسكوني بهارستان واقع در بلوار رسالت، مجتمع مسكوني صيادشيرازي واقع در خيابان صياد شيرازي از ميان مجتمع­هاي شهر گرگان انتخاب گرديدند و پرسشنامه­هاي مناسب در آن­ها توزيع شد. شيوه پژوهش پايه در اين پژوهش همبستگي است كه ويژگي­هاي فضاي باز مجتمع­مسكوني به عنوان متغيرهاي مستقل و حس رضايت به عنوان متغير وابسته مورد ارزيابي قرار گرفت. سپس بار عاملي هر سنجه و جايگاه هر يك از متغيرهاي ساخته شده در الگوي نظري تعيين شد. نتايج پژوهش بر اهميت نقش معمار به عنوان سازنده فضا در رضايت ساكنان از مكان دلالت مي­كند؛ چنانچه ويژگي­هاي فضايي و اجتماعي بيشترين تأثير را در رضايت ساكنان دارند. پس از آن ويژگي­هاي عملكردي معيار مؤثر ديگر در رضايت­مندي ساكنان مي­باشد و ويژگي­هاي مديريتي كمترين تأثير را در ارزيابي رضايت­مندي ساكنان از فضاي باز داشتند.