مطالعه ميكرومورفولوژي خاك هاي لسي جنگلي در يك شيب اقليمي در شمال ايران

Micromorphological study of loess forest soils along a climosequence in northern Iran

به منظور بررسي درجه تكامل خاك هاي جنگلي مدرن تشكيل شده بر روي لس، 6 خاك رخ واقع در يك گراديان بارندگي در شمال ايران (استان هاي گلستان و مازندران) انتخاب گرديد و خصوصيات فيزيكوشيميايي و ميكرومورفولوژي آنها مورد مطالعه قرار گرفت. خاك هاي مورد مطالعه اغلب در رده هاي آلفي سول و مالي سول طبقه بندي شدند. نتايج نشان داد كه دو فرايند مهم در تشكيل و تكامل خاك هاي اين مناطق، آبشويي آهك و متعاقب آن تجمع رس مي باشد. همچنين مطالعات ميكرومورفولوژي نشان داد كه رابطه مثبتي بين شيب اقليمي (افزايش بارندگي) و شاخص ميكرومورفولوژيكي تكامل خاك (MISECA) وجود دارد. بي فابريك غالب خاك ها بدليل آبشويي آهك در افق هاي آرجيليك، لكه اي و در افق هاي كلسيك، كريستاليتيك مي باشد. در خاك رخ توشن وجود پوشش‌هاي ضخيم و قرمز رنگ رس و بي فابريك خطي نشانه تكامل بيشتر خاك و تشكيل آن تحت شرايط اقليمي مرطوب تر است. نتايج اين مطالعه مي تواند در جهت تكميل مطالعات شواهد تغيير اقليم گذشته در خاك هاي پالئوسل بسيار مفيد باشد.