اثر عمليات كشاورزي پايدار بر وزن مخصوص ظاهري و نگهداري رطوبت در خاك

Effects of conservation agriculture practices on bulk density and soil water retention

يك مطالعه بلند مدت براي بررسي اثر عمليات كشاورزي حفاظتي بر ظرفيت نگهداري رطوبت (VWC) و نيز وزن مخصوص ظاهري (bd) انجام گرديد. تناوب R2 تناوبي از گياهان زمستانه با حفظ بقاياي گياهي، تناوب R3 مخلوطي از گياهان زمستانه و بهاره با حذف بقايا و تناوب R4 همان مخلوط گياهان با حفظ بقايا است. هر تناوب شامل تيمارهاي شخم سنتي (P)، ديسك كم عمق(H) و كشت مستقيم (D) است. ميزان VWC در مكشهاي 0 تا 100 كيلوپاسكال و نيز bd اندازه‏گيري شد. تيمار شخمD ، bd را افزايش داد. ميزان VWC خاك نيز به طور معني‏داري در تيمارهاي شخم و بقاياي گياهي متفاوت بود. در عمق 8-4 سانتيمتر تيمارهاي شخم حداقل (D و H) در مقايسه با P رطوبت بيشتري در خود نگهداري كردند. با اينحال در عمق 16-12 سانتيمتر تيمار P بيشترين VWC را باعث شد. تيمار نگهداري بقاياي گياهي (R4) نيز بخصوص در عمق 16-12 سانتيمتر باعث ايجاد كمترين مقدار bd گرديد. اين تيمار همچنين در هر دو عمق به طور معني‏داري باعث افزايش VWC خاك در منافذ درشت گرديد.