تاثير مديريت بقاياي گندم بر خصوصيات شيميايي و بيولوژيكي خاك

The effect of wheat residue management on chemical and biological characteristics of the soil

مديريت صحيح بقايا كه به نوعي طرز رفتار با محصول برداشت شده بوسيله روش‌هاي اعمال شده بر آن‌ها مي‌باشد از جمله عوامل مهم در كشاورزي پايدار محسوب مي­شوند. انجام هر يك از مديريت‌ها بسته به شرايط اقليمي، اقتصادي، نوع دسترسي كشاورز به ادوات كشاورزي و غيره متفاوت مي‌باشد. مطالعات مختلف نشان داده است كه در صورت اعمال مديريت‌هاي صحيح بر بقاياي گياهي مي‌توان هر سه خصوصيات فيزيكي شيميايي و بيولوژيكي خاك را بهبود بخشيد. اين مطالعه با هدف بررسي تاثير مديريت‌هاي مختلف بقاياي گياه گندم بر ميزان pH، فسفر و تنفس ميكروبي خاك در قالب يك طرح كاملا تصادفي در شرايط مزرعه انجام شد. نتايج نشان داد كه سوزاندن بقايا هر دو پارامتر pH و فسفر قابل دسترس را افزايش مي دهد. در مورد تنفس ميكروبي اين روند وجود نداشته و آتش زدن بقايا باعث كاهش تنفس شد و تيمار بقايا+شخم بيشترين مقدار تنفس ميكروبي را دارا بود.

The suitable management of residue, which is typical behavior on plant residue by the kind of applied methods, is one of the important factors considered in sustainable agriculture. Do any of managing depending on the climate, the economy, the farmers access to agricultural implements and so on are different. Several studies have shown that proper management practices on crop residues can improve physical, chemical and biological properties of soil. This study aimed to investigate the effect of different crop residue management on the pH, phosphorus and soil microbial respiration in a completely randomized design was carried out in field conditions. The results showed that residue burning, increased both pH and available phosphorus. This process is not about microbial respiration and burning, reduced this parameter and in PW treatment had the highest value of microbial respiration.