انسانيت در انديشه اخلاقي فردوسي

فردوسي با آفرينش شاهنامه، ادبيات و فرهنگ اين مرزو بوم را از خطر انحطاط نجات داد و دلاوري و شهامت و دينداري و آزادي را با ابياتي شور انگيز و تراژديك به جامعه جهاني شناساند و انسانيت و انسان بودن را اساس تفكر خود قرار داد به طوري كه صدها روايت و بيت مربوط به ذات پاك، اخلاق و وجدان ايراني است، تقديم بشريت كرد. حتي به دشمنان ايران هم، درس ادب آموخت و هرگز با لحن ناموزون درباره دشمنان ايران واژه‌اي بكار نبرد. در سرتاسر شاهنامه، فردوسي بسيار دقيق به داوري مي‌پردازد و انديشه‌اش طيف بسيار وسيعي از موضوعات اساسي را در بر ميگيرد. ولي آنچه از اين موضوعات بر مي‌آيد خصايصي است كه بشريت را به انسانيت و رستگاري سوق ميدهد. فردوسي كوشيده تا بشريت را به خصوصيات بارز انساني توصيه دهد و سرلوحه خود قرار داده چرا كه تنها راه رستگاري و بجا ماندن نام نيك از بزرگ مردان را قرار گرفتن در پرتو خصوصيات نيك مي‌داند.