مروري بر روش هاي مديريت پوياي انرژي در مراكز داده ابري

با افزايش روزافزون تقاضاي سرويس‌هاي ابري و به دنبال آن با افزايش مراكز داده ازنظر تعداد و اندازه، مصرف انرژي اين مراكز افزايش‌يافته است. اين افزايش مصرف، تهديدي براي قابليت اطمينان سيستم¬ها، هزينه‌هاي عملياتي و محيط‌زيست است. از روش‌هاي مؤثر در كاهش مصرف انرژي، استفاده از فناوري‌ مجازي‌سازي است. مجازي¬سازي امكان مهاجرت و جايگذاري مجدد ماشين¬هاي مجازي از روي ماشين¬هاي كم¬بار به ماشين¬هاي پربار را مي¬دهد. هدف از جايگذاري ماشين¬هاي مجازي، به حداكثر رساندن بهره¬گيري از منابع و حداقل رساندن مصرف انرژي است. روش¬هاي زمان¬بندي جايگذاري از دو ديدگاه مبتني بر توان و مبتني بر كيفيت سرويس، موردمطالعه قرارگرفته‌اند. هدف ما در اين مقاله بررسي اجمالي روش¬هاي جايگذاري پوياي مبتني بر توان در محيط مجازي ابر است.