الگوريتم ژنتيك تركيبي جهت بهينه سازي زمان بندي جريان كاري درسيستم هاي محاسباتي ناهمگن

زمان بندي جريان كاري قسمت كليدي پردازش بهينه جريان كاري مي باشد . زمان بندي جريان كار مساله NP-hard مشهوري است و پيچيدگي هاي زيادي در محيط هاي محاسباتي ناهمگن دارد . افزايش روز افزون پيچيدگي هاي جريان كاري محققان را وادار نموده است كه روش هاي تركيبي جديدي براي حل مساله زمان بندي جريان كاري استفاده نمايند . كارآيي الگوريتم هاي ژنتيك با استفاده از تغيير عملگرهاي ژنتيك و استفاده از هيوريستيك كارا مي تواند افزايش يابد . از اين ويژگي ها در الگوريتم ژنتيك تركيبي معرفي شده در اين مقاله استفاده شده است . راه حل بدست آمده از هيوريستيك به عنوان جمعيت ورودي اوليه در الگوريتم استفاده شده است . راه حل هيوريستيك جهت اصلي را براي رسيدن الگوريتم اصلي به جواب بهينه براي ما مشخص مي كند. دو عملگر ژنتيك تغيير يافته جستجو را به دقت انجام مي دهد و در كمترين زمان ممكن الگوريتم را به بهترين راه حل همگرا مي سازد . قدرت الگوريتم معرفي شده در بهينه سازي ، هدف اصلي زمان بندي ( كمينه نمودن مقدار makespan) اثبات مي شود .الگوريتم معرفي شده همچنين توازن بار بهينه را در زمان اجرا براي حداكثر كارآيي منابع ممكن مي سازد . كارآيي الگوريتم معرفي شده با مراكز داده سنتزي مورد بررسي قرار مي گيرد . همچنين نتايج الگوريتم HGA با الگوريتم هاي جديد و پيشرفته مقايسه مي شود . نتايج آزمايشات نان دهنده اين است كه الگوريتم معرفي شده ما مجموع زمان اجراي كمتري نسبت به ساير الگوريتم هاي معرفي شده دارد .