نقش دوگانه نوآوري و فناوري در پيشرفت جوامع صنعتي و غير صنعتي رويكرد آموزش محوري در خلاقيت و نوآوري جوامع غير صنعتي

ميزان توليد ملي در بخش هاي مختلف صنعتي و خدماتي شاخص استقلال اقتصادي و آسيب پذيري جامعه است. براي ايجاد توليدات اساسي وجود صنعت پايه ضروري است. وجود صنعت پايه انگيزه قوي در نوآموزان و بازوهاي صنعت و دانش آموختگان مراكز آموزش عالي در مقطع كارداني- كارشناسي فراهم مي كند و زمينه را براي افزايش بهره وري، نوآوري و فناوري در بين محققين و دانش پژوهان مقاطع تحصيلات تكميلي فراهم مي كند. آموزش نيروي كار متخصص و كارآمد در مقطع كارداني-كارشناسي كه مستقيما با صنعت ارتباط دارند در سايه علم بومي و منابع علمي-آموزشي بومي ميسر است. استفاده از منابع علمي- آموزشي كه با رويكرد ملي و بومي تدوين مي‏شود، نقش مهم در تامل متقابل بين صنعت و كارآفرين ايجاد مي كند. زيرا نگارش منابع علمي-آموزشي با رويكرد فرهنگي و امكانات بومي مي تواند: 1- مخاطبين و نوآموزان را با مصداق هاي كاربردي داخل آشنا كند، 2- موتور محركه بخش صنعت وخدمات باشد، 3- با ارائه ملزومات، منابع و مواد اوليه لازم كه در اصل بايد از جامعه مادر تامين شوند زمينه انگيزش نوآموزان را براي توليد فراهم نموده و باور توليد داخلي را در آنها القاء نمايد. 4- مربيان و اساتيد را بطور مستقيم با جنبه كاربردي پيوند داده، مسئوليت پذيري و پاسخگو بودن را در آنها الزام نمايد. عدم پيوند مقالات علمي با توليد و صنعت داخلي در نبود برنامه توليد علم بومي و منابع آموزشي بومي مسئوليت گرا است. عدم وجود منابع علمي آموزشي جامع داخلي و استفاده از منابع علمي خارجي و استناد به انتزاعات و به دور از واقعيات ملموس جامعه، سرخوردگي نوآموزان جوان را در طول تحصيل فراهم كرده و با تكرار چرخه معيوب آموزشي و پژوهشي در طول زمان (ترم) و مكان (مراكز آموزشي) زمينه معرفي كشور هاي صنعتي را فراهم كرده و پايگاه صدور نخبگان علمي مي شود.