فلسفه و مباني تربيتي نظريه مردم‌سالاري ديني در الگوي ايراني-اسلامي

نظريه مردم‌ سالاري‌ ديني، اصطلاح‌ي است كه‌ در بستر مباني‌ سياسي‌ اسلام‌ و متأثر از آموزهاي‌ نبوي‌ و علوي، روييده‌ و بر آن‌ است‌ تا ضمن‌ پاسداشت‌ حقوق‌ مردم‌ در حوزه‌ سياست‌ و اداره‌ امور جامعه‌ و پرهيز از الگوهاي‌ حكومتي‌ استبدادي، رعايت‌ اصول‌ و مباني‌ ارزشي‌ را بنمايد و بدين‌ ترتيب‌ نظام‌ اسلامي‌ را از الگوهاي‌ سكولار غربي‌ تمييز دهد. در اين راستا پژوهش حاضر با روش توصيفي تحليلي به تبيين نظريه مردم سالاري ديني و مباني و اصول و كاركردهاي آن پرداخته است و در ادامه به تحليل و ارائه راهكارهاي تربيتي پرداخته است. نتايج نشان داده است مهمترين ويژگيهاي نظريه مردم سالاري ديني در الگوي اسلامي-ايراني عبارتند از: برابري، تأثير پذيري، انزوا، هماهنگي و ايستايي است. كاركردهاي عبادي و مذهبي، فرهنگي و آموزشي، نظامي و سياسي و اجتماعي از جمله والاترين پيامدهاي تربيتي نظريه مردم سالاري ديني مبتني بر الگوي اسلامي-ايراني است. فلسفه نظريه مردم سالاري ديني بر قرار گرفتن اراده و حاكميت انسان در طول اراده و حاكميت خداوند، تعيين غايان انسان توسط خدا و پيوستگي همه دوران زندگي و تقدم منافع اجتماعي بر فردي مبتني است. مهمترين مباني نظريه مردم سالاري ديني شامل: تقوا، نظم و حسابرسي در امور، آزادگي، دادگري و ظلم‌ستيزي، زهدورزي، خدمت به خلق و عمل صالح و دانش‌اندوزي توأم با عمل است و در راستاي همين مباني اصولي استخراج مي شود كه عبارتند از: 1- فـضـيـلت مـحـوري. 2-هـدايـت محوري. 3-حاكميت الهي. 4- ايـمـان ديـنـي. 5- انـتـخـاب مـردمي. 6- آرمان گرايي. 7- تـكـليـف مـحـوري. 8- شـايـسـتـه سالاري. 9- قـانـون محوري. 10- رضـايـت مـنـدي