نسبت سبك زندگي اسلامي با تمدن‌سازي؛ مرور رويكردها و ضرورت‌ها

سبك زندگي به تمامي اصول و مباني كه متن و بطن حيات اجتماع و انسان را شكل مي‌دهد، اطلاق مي‌گردد كه از ارزش‌هاي ديني و عرفي جامعه نشأت مي‌گيرد. شيوه و نوع زندگي مردم مهم‌ترين بخش از هر تمدني اجتماعي را تشكيل مي‌دهند. بنا بر ضرورت و اهميت تمدن نوين اسلامي، سبك زندگي مهمترين عنصر تمدن نوين اسلامي را تشكيل مي‌دهد. براي نيل به اهداف و آرمان‌هاي مدن نوين اسلامي مي‌بايد سبك زندگي بومي و ديني را در بين مردم گسترش داد. پژوهش حاضر با هدف كاوي سبك زندگي و لزوم توجه به آن در تمدن سازي، ضمن به واكاوي معناي سبك زندگي در ديدگاه هاي جامعه شناختي، روان شناختي و نظريه هاي يادگيري، به بحث پيرامون نگرش دين مبين اسلام در مورد سبك زندگي پرداخته و در براي تببين نسبت بين سبك زندگي و تمدن الامي به بيان مهمترين منابع و آموزه هاي سبك زندگي سلامي را پيشنهاد داده است. به اين اميد كه اعضاء و مسولين نهاد مركز الگوي سلامي و ايراني پيشرفت را نسبت به اهميت اين موضوع وافق و به ارائه راهبرد هاي پايه اي براي ترويج سبك زندگي اسلامي و ايراني پيشرفت بپردازد. بنا بر همه مطلاحظات روش پژوهش، توصيفي و تحليلي (كتابخانه اي) مي باشد.