مطالعه ارتباط بي هنجاري ارتفاع ژئوپتانسيلي در شرق اقيانوس اطلس شمالي با آلودگي هواي تهران

در این پژوهش ارتباط بین آلودگی هوای شهر تهران و الگوهای همدیدی بزرگ مقیاس در پنج زمستان ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ بررسی شد . به منظور جستجوي شاخصي براي بیان این ارتباط ، میدان های بی هنجاری ارتفاع ژئوپتانسیلی ترازهای زیرین و زبرین وردسپهر در دوره های آلوده و پاك هوای تهران تحلیل شده است . داده های ارتفاع ژئوپتانسیلی از داده هاي روزانه باز تحلیل NCEP/NCAR استخراج و همچنین از داده های ساعتی آلاینده (CO چند ایستگاه برای تمام روزهای فصل زمستان این دوره استفاده شد . نتایج نشان داد كه به طور كلي در دوره هاي حاد آلودگي هوا در تهران گرایش به بي هنجاري مثبت ارتفاع ژئوپتانسیلي در منطقه شرق اطلس شمالي وجود دارد . از این رو، شاخصي بر پایه بي هنجاري ارتفاع ژئوپتانسیلي در شرق اطلس معرفي و همبستگي آلودگي هواي تهران با این شاخص تحلیل شد . اندازه ضرایب همبستگی اكثرا كوچك است كه بیان مي كند كه تغییرات ارتفاع ژئوپتانسیلي در شرق اطلس بخش كوچكي از تغییرات روز به روز الودگی هوای شهر تهران را توجیه مي كند .