سيماي حضرت خديجه (س) در ديوان امام علي (ع)

ذكر و وصف شخصيت خاندان عصمت و طهارت به‌ويژه خديجه كبرا (س)، از موضوعات مهمي بوده كه در كانون توجه ائمه اطهار (ع) قرار داشته است، ايشان فضايل حضرت خديجه (س) را يادآور مي‌شدند و در احاديث گهربار خود از اين بانوي بزرگوار ياد مي‌كردند. از جمله، امام علي (ع). پژوهش حاضر بر آن است تا قصيده‌اي را كه ايشان در مدح و رثاي بانوي بزرگ اسلام حضرت خديجه (س) سروده‌اند، از نظر زيبايي‌شناسي محتوايي و ساختاري بررسي كند و نوع نگاه حضرت را به خديجه (س) تبيين نمايد. امام علي (ع) در ديوان خود، با اشاره به احاديث پيامبر(ص)، حضرت خديجه (س) را پاك‌دامن و ياري‌گر رسول خدا (ص) و زن اولين مسلمان مي‌دانند و حضرت را با لقب «سيّدة النساء» مدح مي‌كنند. شايان‌ذكر است كه امام (ع) در بيان اوصاف و فضايل خديجه (س)، از فنون سخنوري و بلاغت، كاملاً بهره برده و اشعار روان و دل‌نشيني را در مدح ايشان سروده‌اند.