گذشت و انتقام در اسلام و مسيحيت

از جمله مباحث اخلاقي كه تاثير بسياري بر روابط اجتماعي انسان‌ها دارد، مسئله‌ي گذشت و انتقام است. توصيه به عفو و بخشش و نكوهش انتقام و كينه‌توزي، در اديان آسماني به ويژه در قرآن مجيد و روايات اسلامي بازتاب وسيعي دارد. از آنجايي كه دو دين بزرگ اسلام و مسيحيت، نقش عمده‌اي در روند تكامل بشر داشته‌اند، اين پژوهش با بهره‌گيري از منابع ديني اسلام و مسيحيت و با نگاهي تطبيقي، ديدگاه اين اديان را در موضوع جايگاه و اهميت گذشت و انتقام بررسي و وجوه اشتراك و تفاوت آنها را در اين زمينه استخراج نموده‌است. در اين پژوهش، ابتدا با بررسي موارد و مصاديق گذشت و انتقام در كتب عهد عتيق، عهد جديد، قرآن و روايات ائمه معصومين و سپس با تحليل و مقايسه‌ي‌ اين موارد، نشان خواهيم‌داد كه غالب آموزه‌هاي كتاب مقدس از جمله موضوع گذشت و انتقام، از شفافيت اخلاقي قرآن برخوردار نيستند و عموماً راه افراط و تفريط را رفته‌اند؛ همچنين، وجود تحريفات در آن، موجب خلط مباحث الهي و غيرالهي شده و با توجه به اين عقيده‌ي كليسا كه «تمامي كتب الهام خداست»، تفكيك آنها ممكن نيست؛ ولي تعاليم‌ قرآني از ضابطه‌مندي و ظرفيت ‌عظيمي برخوردار است كه جنبه‌هاي گوناگون حيات انساني را دربرگرفته و مسير ميانه‌روي و اعتدال را نشان مي‌دهد كه انسان در سايه آن مي‌تواند به سعادت دنيا و آخرت برسد.