نقد و بررسي آموزه تكلم به زبان‌ها در كليساي پنطيكاستي

آموزه تكلم به زبانها، عطيهاي از عطاياي روح‌القدس است كه طي آن فرد به زباني از زبان‌هاي فراموش شده بشري و يا زبان فرشتگان و يا زبان‌هايي غامض و نامفهوم شروع به تكلم مي‌كند. پنطيكاستيها معتقدند استفاده از اين عطيه نشانه حقانيت اين آيين در آخرالزمان محسوب ميگردد. ازاينرو در امر تبشير از آن زياد استفاده مي-كنند. هدف از اين پژوهش بررسي صحت يا سقم اين مسئله از لحاظ كتاب مقدس است. بنابراين در اين پژوهش با روش تحليلي انتقادي و با بررسي اسناد پنطيكاستيها به معرفي اين آموزه پرداخته و با ارائه آياتي از كتاب مقدس مسئله به چالش كشيده ميشود. مهمترين يافتههاي اين تحقيق شامل نقدهايي از كتاب مقدس است كه اين عطيه را مربوط به عصر حضور حضرت عيسي و حواريون عنوان كرده و تعميم آن به عصر حاضر را در مغايرت با آيات مقدس ميداند.