مطالعۀ آزمايشگاهي مقاومت فشاري بتن‏هاي معمولي حاوي نانو رس با الياف موكت

بتن اليافي نوعي كامپوزيت است كه با بكارگيري الياف تقويت كننده داخل مخلوط بتن، منجر به بهبود محسوسي از خواص مكانيكي بتن مي گردد. با اين حال، مهم ترين مشخصه ي بتن هاي اليافي، خاصيت جذب انرژي، انعطاف پذيري و مقاومت آن در برابر ضربه است. به همين دليل، امروزه اين بتن نقش بسيار جدي در پيشرفت تكنولوژي بتن ايفا كرده است و به عنوان يك ماده ي جديد و اقتصادي در صنعت ساختمان محسوب مي شود. هدف اين تحقيق آن است كه با ساخت طرح هاي مختلف اختلاط بتن معمولي با مكمل هاي ميكروسيليس و نانو رس به همراه الياف موكت (ضايعات رشته شده موكت) با نسبت 10، 20 و 30 درصد حجمي الياف جايگزين مصالح شني و تغيير پارامترهايي نظير مقدار الياف موكت، نسبت آب به سيمان، درصد نانو رس، درصد ميكروسيليس و نسبت شن و ماسه، جرم مخصوص، مقاومت فشاري و كششي بتن اليافي سبك شده را مورد ارزيابي قرار داده و طرح بهينه را برگزيد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهند با جايگزيني 10، 20 و 30 درصد حجمي الياف موكت به جاي شن، جرم مخصوص بتن به ترتيب بين 6/8 تا 1/12 درصد، 8/21 تا 5/24 درصد و 7/36 تا 2/39 درصد نسبت به جرم مخصوص نمونه‏ي شاهد كه داراي عيار kg/m3 350 مي باشد، كاهش و مقاومت فشاري 28 روزه‏ي آنها نيز به ترتيب بين 7/11 تا 9/18 درصد، 7/22 تا 8/31 درصد و 3/34 تا 8/44 درصد نسبت به طرح شاهد كاهش داشته است. از طرفي در بيشترين مقاومت بدست آمده، با افزودن 1، 3 و 5 درصد نانو رس به طرح هاي بتن حاوي 10، 20 و 30 درصد الياف موكت، مقاومت فشاري 28 روزه به ترتيب بين 7/11 تا 2/17 درصد، 7/22 تا 1/27 درصد و 3/34 تا 2/41 درصد نسبت به نمونه‏ي شاهد كاهش يافته است.