بررسي ميداني كيفيت حمل و نقل عمومي و خدمات رساني شركت اتوبوسراني ، شهر اردبيل

توسعه و گسترش شهرنشيني و به دنبال آن، افزايش تقاضاي سفر در سال هاي اخير شهر را با مشكلاتي نظير: ترافيك، نبود پاركينگ هاي مناسب و كافي، مسايل زيست، محيطي و غيره مواجه ساخته است، در عين حال، حمل و نقل عمومي، بويژه اتوبوسراني در توسعه ي كاركرد شهري از اهميت خاصي برخوردار است بنابراين پرداختن به ابعاد مختلف اين سامانه براي افزايش كارآيي آن گامي در جهت حد مشكلات مذكور خواهد بود.توصيفي و ميداني است و براي جمع آوري داده ها از روش كتابخانه اي و ميداني استفاده شده است همچنين براي تحليل داده ها و اطلاعات از روش استنباطي بهره گرفته شده است. نتايج حاصل از تحقيق بيانگر آن است كه از جمله دلايل عدم موفقيت و كارايي مناسب سازمان اتوبوسراني فرهنگ سازي و فرهنگ مردمي نسبت به سازمان اتوبوسراني شهر اردبيل، نبود نيروي عملياتي لازم (راننده و تعميركار) و كمبود نيروي سوارها و امكانات لازم در ايستگاههاي لازم در ايستگاههاي اتوبوس در شبكه خطوط نيز با مسائلي مانند توزيع نامتناسب در سطح شهر، تراكم در نقاط تجاري و عدم انطباق در خطوط رفت و آمد و برگشتني مواجه است كه بايد به منظور بهينه سازي و ارتقاي كيفيت اتوبوسراني بايد براي جبران كمبودهاي موجود در زمينه ي تعداد ناوگان، نيروهاي عملياتي، تجهيزات مختلف اقدام گردد.