سنجش اثرات گسترش گردشگري شهري بر ابعاد توسعه پايدار مطالعه موردي: منطقه چهار شهر كرمان

گردشگري شهري عاملي بسيار مهم در توسعه شهرها محسوب مي¬شود، زيرا نيروي زيادي براي جذب گردشگران دارد. در سالهاي اخير منطقه چهار شهر كرمان به دليل جاذبه هاي متنوع گردشگري نسبت به ساير مناطق اين شهر بعنوان يك مقصد گردشگري مطرح بوده كه تحت تأثير پيامدهاي اقتصادي، اجتماعي، زيست محيطي حاصل از توسعه گردشگري قرار گرفته كه تأثير عمده¬اي بر پايداري شهري شهر كرمان داشته است. در اين پژوهش مفاهيم گردشگري، گردشگري شهري و توسعه پايدار، اثرات و پيامدهاي گسترش گردشگري شهري بر توسعه پايدار منطقه چهار مورد بررسي قرار گرفته است. روش تحقيق اين مقاله مبتني بر روش توصيفي - تحليلي است، به منظور جمع‌آوري اطلاعات از دو روش اسنادي و ميداني استفاده شده است. در اين پژوهش جامعه آماري ساكنين و مسئولين منطقه چهار شهر كرمان مي باشند كه بمنظور تعيين حجم نمونه از روش كوكران استفاده شده است. حجم نمونه بدست آمده 276 نفر بوده كه توزيع پرسشنامه‌ها بصورت تصادفي در نواحي پنج گانه منطقه انجام گرفته شده است. نتايج حاصله كه بر اساس نظر مردم و مسؤلين گردآوري شده حاكي از آن است كه عليرغم اثرات عموماً مثبت اقتصادي در برخي جنبه‌هاي اجتماعي و اغلب جنبه‌هاي زيست محيطي پيامدهاي منفي بوده كه به اشكال گوناگون به ناپايداري شهري منطقه كمك مي كند.