سياليت در فضاهاي مسكوني (بررسي تطبيقي ويلا ساوا و خانه بروجردي ها)

مفهوم سياليت پديده اي پيچيده است كه درباره آن، از منظر رويكردهاي مختلف، تعاريف بسياري ارائه شده است. تفكر معماري همواره به دنبال حركت از ماده به روح بوده است و اين تفكر تاثير بسيار زيادي بر سير تحول فضا در معماري داشته است. فضاهاي معماري با درك ما از فضا شكل مي گيرد، فضا مي تواند از ايستايي و سكون محض به پويايي و شناوري خالص تبديل شود. فضاهاي داخلي از طريق فضاهاي واسط با بيرون در ارتباطند، حضور فضاي واسط يكي از جلوه هاي سياليت و تداوم فضايي در معماري است. به همين منظور مقايسه دوبناي حاضر و تاثير سياليت فضايي در زمينه پيوستگي فضا و سلسله مراتب يكي از دغدغه هاي تحقيق حاضر است. پرسش اصلي بر چگونگي نقش سياليت در فضاي مسكوني و تاثير آن بر فرم خانه بروجردي ها و ويلا ساوا كه يكي از فاكتور هاي تاثير گذار بر عناصر ساختمان است تاكيد مي كند. در اين پژوهش ابتدا به تعريف و مفهوم سياليت، و بعد به سياليت در بنا سپس به گونه هاي سياليت فضايي در بناي خانه بروجردي ها و ويلا ساوا و در پايان وجوه مشترك و تفاوت هاي كالبدي، و پاسخ به مفهوم سياليت در دو معماري نام برده پرداخته شده است. اين پژوهش به روش مشاهدات عيني، اسناد تصويري- توصيفي نمونه هاي موردي و مطالعات كتابخانه اي با تكيه بر مفاهيم نظري مي باشد. مي توان نتيجه گرفت در بناي خانه بروجردي ها به علت درونگرايي و بناي ويلا ساوا به دليل برونگرايي سياليت و شفافيت فضايي به صورت متفاوتي قابل درك است ، اما هر كدام به شيوه اي در اين زمينه موفق عمل كرده اند.