الگوهاي راهبردي ارتقاء كيفيت لبه‌هاي شهري، در بازشناسي هويت براساس مدل تحليلي SWOT (نمونه موردي: رودخانه قمرود)

يكي از عناصر پنج گانه معرفي شده براي سيماي شهر، لبه‌ها است. لبه‌ها عناصري خطي هستند كه عموماً واجد كاركردي برونگرا بوده و مرز ميان دو بخش را مشخص مي‌كنند. لبه هاي طبيعي شهري در هر دوره تاريخي در تشكيل ساختار كالبدي شهر داراي نقش مهمي بوده اند و اين در حاليست كه آب در شهرهاي ايراني امروز حضور مفهومي نداشته و در عرصه انديشه و عمل طرح‌هاي شهري نيز به هويت تاريخي شهر توجهي نشان داده نمي شود. در اين تحقيق رودخانه قمرود در محدوده طرح راهبردي از شمال به پل امير كبير و از جنوب به پل شاهد مورد بررسي قرار گرفته و هدف از مقاله حاضر ارائه مدلي تحليلي جهت ارتقا كيفيت لبه‌هاي شهري در راستاي دستيابي به سيماي مطلوب و بازتعريف هويت تاريخي شهر انجام گرفته كه در آن ها برخوردهاي اجتماعي تحقق مي يابد. روش تحقيق در پژوهش حاضر تحليل كيفي و محتوايي بوده، بنابراين، در تبيين ادبيات و سوابق موضوع تحقيق و ارائه مدل تحليلي از مطالعات كتابخانه‌اي و براي جمع آوري اطلاعات با توجه به ماهيت تحقيق از روش هاي ميداني استفاده شده است. نتايج حاصل از شناخت منطقه مورد مطالعه و در واقع پيمايش محيطي بر اساس تكنيك SWOT مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته. اين نوشته درصدد است با استناد به دانش منظر شهري و تعريف لبه شهري در اين نظريه، نمونه‌ها و ظرفيت‌هاي لبه‌هاي شهري رودخانه قمرود را تحليل و ارزيابي كند. يافته هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه رودخانه قمرود به عنوان يك لبه طبيعي يكي از مهمترين ظرفيت‌هاي شهري جهت بقاي محيط زيست و شكل دهنده هويت تاريخي است كه نيازمند احيا و طراحي مناسب بر اساس الگوي راهبردي ارائه شده مي باشد.