طراحي مجموعه نگهداري كودكان خياباني با رويكرد معماري انساني و زمينه گرا

با توجه به اينكه پديده كودكان خياباني به عنوان معضلي درشهرها و كلان شهرهاي جوامع معاصر مطرح مي شود در اين پژوهش ضرورت توجه به اين كودكان و اصلاح ناهنجاريهاي اجتماعي ايشان با توجه به مطالب و مفاهيم روانشناسي و جامعه شناختي طراحي شده است. كاربري اصلي اين مركزكه به مركز نگهداري كودكان خياباني مرتبط مورد بررسي قرار گرفته و بنايي با عنوان دليل نزديك بودن سطح فرهنگ اين كودكان بامحل در منطقه 12 تهران پيش بيني شده مكاني جهت اقامت ، درمان و آموزش كودكان خياباني است كه هدف بازآفريني ايشان و تبديل انسان هاي مخرب به انسان هاي مفيد و تأثيرگذار در سطح جامعه مي باشد.از جمله اهداف ديگر اين پژوهش مي توان به خلق فضاها با شناخت ابعادمختلف شخصيتي كودكان كار با توجه به روانشناسي كودك و نوجوان از جمله ديدگاه پياژه –نظريه نيازهاي زيستي انسان(هرم مازلو) ومدل ارزشيابي توانمندساز فيترمن در جهت خلق معماري انسان مدار-توجه به مفهوم سكونت و خانه ايراني براي ايجاد حس هويت در كودكان در طراحي و همچنين توجه به نشانه شناسي و در نظر گرفتن مفاهيم شكلي و محتوايي معماري ايراني به علت موقعيت سايت و ايجاد معماري زمينه گرا در آن مي باشد. منظور از فضاهاي طراحي شده در اين طرح تنها يك محدوده هندسي نيست ، بلكه منظور فضايي فعال و تاثيرگذار است كه در شكل گيري شخصيت فرد شركت مي كند و خلوت و امنيت و آزادي او را تضمين مي كندو فرد در اين فضا به راحتي خود را مي يابد. پيش بيني مجتمع بزرگ شبانه روزي براي بچه هاي خيابان از 4 سالگي تا 18 سالگي وادغام آن با سايرعناصرآموزشي،اداري،فرهنگي،ويژگي منحصربه فرد پروژه حاضراست كه قبلاً درايران مورد تجربه قرارنگرفته غير از چند نمونه تز در دانشگاههاي كشور و اين پژوهش مي كوشد تا آنرا به صورت يك نظريه كابردي ارائه دهد.