بررسي شهرسازي ايران باستان در راستاي توسعه پايدار شهري (نمونه موردي :ارگ بم)

معماري و شهرسازي دور مختلف ، جزئ لاينفك و جدائي ناپذير از معرفي فرهنگ و تمدن غني ايران است كه به عنوان نمونه ميتوان به مواردي همچون ، شهر سوخته سيستان، مجموعه شهر پارسه و ارگ بم اشاره نمود.به نوعي كه با نگاهي اجمالي و رصد مختصر ميداني، ميتوان به يكايك وجوه تمايز آن(شهرسازي اصيل و باستاني) با معماري و شهرسازي امروزي پي برد.قطعا رسالت مهندسين معمار بايد بر اين اصل استوار باشد كه به درستي و بصورت كاملا منطقي بتنوانند از آنها در برنامه ريزيها تا نهايتا طراحي شهر، ايده و الگو قرار داده و آنطور كه شايسته است در طراحي شهري بهرمند شوند.هدف از تاليف اين پژوهش، بررسي شهرسازي ايران باستان در راستاي توسعه پايدار شهريست كه به اختصار و به عنوان نمونه ، ارگ بم مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است.كه نهايتا پس از پروسه پژوهش و نيز تبيين سوالات تحقيق و فرضيلات، نهايتا،فرضيات تاييد و يا رد ميگردند.روش تحقيق در اين پژوهش بر اساس هدف ، كاربردي و بر اساس ماهيت ، توصيفي،تحليلي ميباشد كه جهت گردآوري اطلاعات از دو روش مطالعات ميداني (مشاهده و ادراك عيني)و نيز مطالعات كتابخانه اي،سايتهاي علمي متعدد ، كتب و مقالات علمي ، صورت گرفته است.