تأثير روان درماني و روانشناسي محيطي در طراحي زندان

طراحي زندان از دسته موضوعاتي است كه كمتر به آن پرداخته شده است. زندان ها بناهايي هستند براي جلوگيري از جرم و جنايت، اما متأسفانه بي‌ آنكه توفيق زيادي در پيش‌گيري از وقوع جرم‌ ها داشته باشند؛ گاه خود محملي براي جرم‌هاي بعدي مي باشند. زندان خود يك جامعه است و سعي بر آن است افرادي كه در اين جامعه خاص زندگي مي كنند، طي فرآيندها و برنامه هاي روانشناسانه اي كه برايشان ديده شده است، با روح و جسمي سالم به جامعه اصلي برگردند. از آن جا كه محيط مناسب و طراحي شايسته معماري مي تواند روند رشد و كمال و شكوفا شدن ظرفيت ها و استعداد ها را فراهم و فرآيند تغيير و اصلاح را تسهيل نمايد، بديهي است ايجاد تغييرات مثبت در طراحي محيط فيزيكي به ويژه اگر همراه با به كارگيري ايمني، هنر، زيبايي و توجه به نيازهاي ابتدايي بهره گيران از فضا باشد، اثري دو چندان در روحيه و شادابي و سلامت روان و رفتار زندانيان دارد. لذا با توجه به تنوع در زمينه پژوهش حاضر، در ابتداي امر با كمك روش فيش برداري الكترونيكي اسناد و اخذ مستندات از پژوهش ها و مقالات و پايان نامه هاي موجود براي بررسي موضوع بهره گرفته شده و نيز در روند بررسي چگونگي طراحي از مقايسه تطبيقي كشورهاي ديگر كه با اين مسأله به خوبي برخورد و مديريت كرده اند با استفاده از جداول تحليلي يا ابزار تحليل محتوا بهره گرفته شده است.