تاثير الگوهاي معماري غرب در ساخت تكيه دولت در دوران قاجار

پس از ورود علم و تفكر جديد از غرب به ايران در دوران قاجار، همان طور كه كم كم ظاهر ايرانيان به سمت غرب گرايش پيدا كرد، فرهنگ و تفكرات نيز تغيير كرد. تغيير در فرهنگ و تفكر در تمام زمينه هاي اجتماعي و تمدني تاثير مي گذارد در نتيجه اين تغييرات خود را در هنر، افكار، سياست، نحوه زندگي وجزئيات نشان داده است. معماري از مهم-ترين بخش هاي تمدني است و تغييرات در آن بروز خارجي دارد.با تغييراتي كه در معماري ايران از دارالفنون آغاز شد ساختمان ها، مصالح و روش ساخت نيز متحول شد. بهترين نمونه اين ساختمان ها كه از نظر الگوها، نوع سيستم ساخت مصالح و كاركرد آن تغيير داشته تكيه دولت بوده است.ساختماني عظيم با مصالح و سيستم جديد چون خرپا در سقف، طبقات 4 گانه و كاركرد اتاقك هاي جديد در حول بنا سبب گشت اين ساختمان الگوي تغييرات بسياري در معماري ايران شود به شكلي پروتوتايپ تغيير در روش هاي معماري جديد و استفاده از مصالح و سيستم هاي نوين .اين تحقيق با هدف شناخت تاريخي و تحليلي ساختمان تكيه دولت، بر آن است تا بتواند تاثيرات اين بنا از معماري هاي گذشته در غرب و ايران را بشناسد و اينكه، تكيه دولت چه تاثيراتي از معماري غرب، چه معماري كلاسيك غرب و چه معماري جديد گرفته است؟ و نيز معماري تكيه دولت چه تاثيراتي بر معماري هاي پس از خود داشته است؟ با بررسي و مطالعات تاريخي و تفسيري، نتايج و نمودهاي فرمال و كاربردي از معماري هاي دوران كلاسيك غرب در روم باستان و دوران مدرن به دست آمد كه به صورت جزئي در طي تحقيق به آن اشاره شده است.