بررسي تجربي تاثير مقدار شار حرارتي ورودي در رسانايي گرمايي موثر ترموسيفون با سيال عامل تولوئن

لوله گرمايي وسيله‌اي است كه مي‌تواند مقادير بزرگي از گرما را با اختلاف دماي اندك به سرعت ميان منبع گرم و منبع سرد انتقال دهد و از آن به عنوان ابررسانا ياد مي‌شود. در واقع ضريب رسانايي گرمايي يك لوله حرارتي با جداره مسي چندين برابر يك لوله تو پر مسي با همان ابعاد است. لوله‌هاي گرمايي در اشكال و ابعاد گوناگون ساخته مي‌شوند و از ابزارهاي ديگر انتقال حرارت سبك‌تر هستند و محدوديت‌هاي كمتري دارند. مكانيزم هاي معمول و مرسوم در تجهيزات انتقال حرارت اغلب نياز به توان خارجي، صرف هزينه جاري علاوه بر هزينه ساخت اوليه و داراي قطعات متحرك هستند. با اين وجود، يك لوله گرمايي وسيله‌اي نسبتاً ساده است كه بدون هيچ قسمت متحركي، قابليت انتقال مقادير زيادي حرارت را در فواصل مختلف دارد. در اين پژوهش ابتدا يك لوله گرمايي ترموسيفون به طول 50 سانتيمتر و قطر داخلي و خارجي 1.6-1.4 سانتيمتر با سيال عامل تولوئن ساخته شد. سپس جهت بررسي ضريب رسانايي گرمايي موثر آن گرماي ورودي به تبخيركننده از 54 تا 235 وات افزايش يافت و در پنج حالت ضريب رسانايي گرمايي موثر آن اندازه گيري شد. ابتدا به معرفي لوله هاي گرمايي، بيان معايب و مزاياي آن پرداخته شده سپس شبكه مقاوت هاي گرمايي در آن بررسي شده و در نهايت نتايج حاصل از آزمايش تحليل شده است.