نقش دانش بومي در حفاظت از محيط زيست كشورهاي در حال توسعه با تاكيد بر ايران

دانش بومي به عنوان دستور العملي پايدار از دل تاريخ و گداخته شده در طي اعصار همراه با هزاران سال تجربه و آزمايش، سرانجام به بينش و دركي عميق و دقيق از محيط، ساز وكارهاي آن و تبادلات اكولوژيكي دست يافته است. استفاده‌ از دانش بومي موجب كاهش آسيب‌هاي ناشي از بلاياي طبيعي در جوامع روستايي مي‌شود و مي‌تواند فرايند پيشگيري و آمادگي در برابر اين بلايا و نيز بازسازي خسارت آن‌ها را بهبود ببخشد. همچنين در صورت تلفيق با دانش مدرن،ارتقاي كارايي دانش مدرن را نيز به‌ دنبال خواهد داشت ليكن در اين مقاله در پي تبيين نقش دانش بومي در حفاظت از محيط زيست مي¬باشيم.