كاهش استرس دما توسط مديريت مواد مغذي در گياهان زراعي

انتظار مي¬رود تا پايان سال 2050، جمعيت جهان به 10-9 ميليارد نفر برسد. با توجه به افزايش جمعيت، بهره وري مواد غذايي رو به كاهش است. استرس دمايي القا شده، از عوامل محيطي مهم و موثر بر رشد و توسعه گياهان مي باشد. دماهاي بالا و پايين بر رشد گياه و توسعه گياه در سطح كلي، بافت، سطح سلولي و حتي زير سلولي تاثير مي¬گذارد. تغييرات دما ممكن است بر مرفولوژي، آناتومي، فنولوژي و بيوشيمي گياه در تمام سطوح از سازماندهي تاثير بگذارد. صدمات مستقيم به دليل دماهاي بالا در گياهان شامل تجمع و دناتوره شدن پروتئين و افزايش سياليت غشاي ليپيدها است. صدمات دماي بالاي آهسته و غيرمستقيم شامل غيرفعال سازي آنزيم¬ها در كلروپلاست و ميتوكندري، مهار سنتز پروتئين، تحليل پروتئين و از دست دادن يكپارچگي غشا مي¬باشد. استرس دماي پايين در طي توسعه توليدمثلي گياه باعث ريزش گل، نازايي دانه گرده، تحريف لوله گرده افشاني، كاهش ميوه و در نهايت كاهش توليد گل مي شود. رويكردهايي براي كاهش تاثير استرس دما در توليد محصول استفاده مي¬شود. يكي از استراتژي هاي خوب، تغذيه مناسب گياه براي كاهش استرس دما در محصول گياهان است. مواد مغذي گياه نقش مهم¬تري را در بهبود تحمل استرس دمايي دارد. در اين مقاله درباره تكنيك¬هاي موثري براي كاهش استرس دما و نقش بسيار از مواد درشت¬مغذي (نيتروژن، پتاسيم، كلسيم و منيزيم) و ريزمغذي¬ها (منگنز، بور و سلنيوم) و سالسليك اسيد كه چگونه مي¬توانند در كاهش استرس دما در محصول گياه نقش داشته باشند، بحث مي¬شود.