ايجاد تعادل بين خلوت و تعامل اجتماعي در ساختمانهاي بلند مرتبه(نمونه موردي برج مسكوني تجاري تفريحي در بابلسر)

با نظر به اينكه خلوت وتعامل اجتماعي دو مفهوم متقابل به حساب مي آيند، اما توجه به اين نكته كه، تأكيد بيش از اندازه بر خلوت مي تواند موجب انزواي اجتماعي و تعامل خارج از كنترل موجب ازدحام شود، لذا ايجاد تعادل بين خلوت و تعامل اجتماعي را امري ضروري تلقي مي كنيم. هدف از اين تحقيق، تبيين مولفه هاي طراحي مشترك بين دو مفهوم خلوت و تعامل اجتماعي در پروژه هاي بلند مرتبه سازي مي باشد. با بكارگيري ايده هاي حاصل ، مي توان مولفه هاي طراحي را به گونه اي در فرآيند طراحي لحاظ كرد كه، تعادل بين حس خلوت و تعاملات اجتماعي براي كاربران به صورت حداكثري احساس شود. به اين منظور بر پايه جدول پيشنهادي ين و همچنين سوالات تحقيق از روش پيمايشي و تحليل داده ها بر اساس آمار استنباطي استفاده شده است. در تحقيق حاضر ابتدا با پرداختن به سازوكارهاي خلوت و تعامل به روش كيفي و با مروري بر نظريات مرتبط با موضوع، به وجود ارتباط بين دو مفهوم ميرسيم. سپس به منظور رسيدن به مولفه هاي مشترك تاثير گذار از آزمون نگرش سنجي اساتيد و صاحب نظران استفاده شده است. پس از بررسي روايي ابزار تحقيق، به روش آماري و به كمك نرم افزار AMOS 23، عوامل تاثير گذار به روش تحليل عامل تاييدي استخراج و بر اساس تحليل ها، مدل طرح ريزي گرديده است. يافته هاي نتايج تحقيق شامل ميزان تاثير گذاري هريك از معيارها و ريز معيارهاي مشترك بين دو مفهوم خلوت و تعامل اجتماعي براي نيل به تعادل بين آنها در ساختمان بلند مرتبه مي باشد. از جمله اين معيارها در زمينه تعادل بين دو مفهوم شامل معيارهاي روانشناسي محيطي، كالبدي، اجتماعي و فرهنگي مي باشد.