تأثير خوانايي معماري بنا در افزايش تعاملات اجتماعي در فضاهاي شهري با پيروي از معماري بومي؛ نمونه‌ي موردي نماي موزه‌ي فرهنگ و هنر فضاي شهري خيابان شيخ طبرسي ساري

فضاهاي شهري هنگامي داراي ارزش است كه ميزان استفاده از آن فضا و حضور انسان در آن متناسب با اندازه‌ي فضا بالا باشد. يكي از مهم‌ترين وظايف و مسئوليت‌هاي معماري و شهرسازي حفظ، ساماندهي و ايجاد فضاهاي شهري و افزايش تعاملات اجتماعي و همبستگي انسان‌ها است. امروزه در اغلب فضاهاي شهري با كاهش روابط و مشاركت اجتماعي ساكنان و كاهش حضورپذيري انسان در فضاهاي شهري روبرو هستيم. در اين تحقيق با بررسي مولفه‌هاي تاثيرگذار بر حضور مردم در فضاهاي شهري و افزايش سطح تعاملات اجتماعي در اين فضاها به عنوان هدف اصلي تحقيق، پيشنهادهاي عملي با تاكيد بر معماري بومي جهت افزايش خوانايي فضاهاي شهري و در نتيجه افزايش حضور مردم در اين فضاها ارائه شده است. معماري و طراحي شهري‌اي مي تواند مطلوب باشد كه هم به گذشته، هويت و اصالت خود توجه كند و نه آن را تقليد يا تكرار كند، و هم در تقابل با زمينه‌ي تاريخي، فرهنگي، كالبدي خود برنخيزد و طرح‌هايي سليقه‌اي ارائه نكند. به نظر مي‌رسد به‌كارگيري اصول معماري بومي با توجه به تكنولوژي روز (و نه تقليد و تكرار آن) و افزايش خوانايي فضاي شهري در ارتقاي تعاملات اجتماعي تاثيرگذار است.