ارزيابي تاثير معماري بومي بر ايجاد حس تعلق و هويت در محلات شهر بابلسر (نمونه موردي محلات جواديه و اميرمازندراني)

معماري بومي در واقع معماري خاص يك منطقه ،شهر ويا كشور مي‌باشد كه با توجه به شرايط آب و هوايي ،آداب و رسوم وغيره مي‌تواند متفاوت باشد. معماري بومي به‌عنوان شاخه‌اي از معماري، انعكاسي از سنت‌هاي منطقه‌اي بر پايه‌ي نيازهاي ساخت‌وساز و تأمين مصالح و عملكرد فضاهاي ساخته‌شده‌ي آنهاست. نيازهايي كه نشأت گرفته ازمولفه‌هايي چون فرهنگ، محيط و اقتصاد است و درگذشت زمان، نيل به سوي پيشرفت و تكامل داشته است. در معماري بومي عناصر از قبل طراحي شده‌اند و با قصدي فكر شده و نه صرفاً تصادفي در كنار هم چينش شده‌اند تا ضمن مرتفع نمودن مقاصد عملكردي و زيبايي‌شناسي، در پي رفع خودكفايي و رفع نيازها برآيند. از آنجاييكه معماري بومي هر منطقه اي با توجه به تنوع قومي و فرهنگي هر كشور از يك سري شاخصه‌هاي خاص آن منطقه برگرفته شده است ، بنابراين بايد دانست كه توجه ويا عدم توجه به اين امر تا چه اندازه مي‌تواند بربروزرفتارها وهنجارها و به وجود آوردن حس تعلق در خاطر شهروندان يك منطقه موثر باشد. هدف از اين پژوهش شناخت و بررسي اهميت تاثير معماري بومي بر ايجاد حس تعلق و هويت در محلات مسكوني شهر بابلسر مي‌باشد. در بررسي‌هاي انجام شده در اين پژوهش كه به روش تحقيق توصيفي – تحليلي و مطالعه موردي انجام شده است ، تاثيرات معماري بومي را بر روي دو محله‌ از محلات شهرستان بابلسر( محله جواديه و محله اميرمازندراني ) مورد بررسي و ارزيابي قرار داده ايم و در انتها مقايسه ي دو محله ي فوق‌الذكر بر اساس معيارهاي معماري بومي نشان مي‌دهد، محله‌ي جواديه با توجه به بافت قديمي‌تر و قدمت طولاني‌تر خود نسبت به اميرمازندراني توجه به معماري بومي در آن مشهودتر بوده و در نتيجه حس تعلق به آن بيشتر به نظر مي‌رسد.