تحليل منابع خطا در آزمايش¬هاي آبشويي و اصلاح خاك¬هاي شور و سديمي

اين پژوهش با هدف تحليل منابع خطا در داده¬هاي حاصل از آزمايش¬هاي آبشويي و اصلاح خاك¬هاي شور و سديمي انجام شد. آزمايش¬هاي آبشويي با اعمال 120 سانتي¬متر آب به صورت متناوب و در كرت¬هايي با ابعاد 5/1×5/1 متر صورت گرفت. سه سطح شوري آب در اين تحقيق استفاده شد؛ dS/m61/2 (آب رودخانه كارون)، زهاب با شوريdS/m6 و زهاب با شوري dS/m9. نزديكي مقادير ضريب تغييرات در آزمايشات اندازه¬گيري شوري و نيز سديم محلول در عصاره اشباع خاك (متوسط اختلاف كمتر از يك درصد)، نشان داد كه منبع اصلي خطا در مرحله عصاره¬گيري از خاك و نيز در آزمايشات ميداني بوده است. از بررسي همزمان روند تغييرات ويژگي¬ها و مقادير ضريب تغييرات آنها در طول فرآيند آبشويي، مشخص شد كه شيب تندِ تغييرات ويژگي¬ها در دورهاي اول آبشويي، موجب افزايش ضريب تغييرات و نزديك شدن مقادير ويژگي¬ها به كمينه¬ي حدي آنها در انتهاي آبشويي، موجب كاهش ضريب تغييرات شده است.