مقايسه تبخير و تعرق برنج حاصل از تصاوير ماهواره لندست8 و روش مرسوم فائو‌56 (مطالعه موردي: مزارع برنج دشت‌آزادگان)

برآورد دقيق تبخير– تعرق يا آب مورد نياز گياهان نقش مهمي در بهبود مديريت مصرف آب و در نهايت افزايش راندمان آب مصرفي دارد. امروزه سنجش از دور به دليل مزايايي از جمله آسان و ارزان بودن داده‌ها، سرعت و دقت بالا در پردازش داده‌ها، جامع و گسترده بودن تصاويري كه شامل تنوع طيفي بالايي مي‌باشند، نسبت به ساير روش‌هاي تأمين اطلاعات (به ويژه در مناطق وسيع) ارجحيت دارد. در اين مقاله براي محاسبه تبخير و تعرق واقعي گياه برنج، در مزارع دشت‌آزادگان، از تصاوير ماهواره لندست‌8 و الگوريتم سبال استفاده شده است. مقايسه نتايج حاصل از الگوريتم سبال و روش پنمن - مانتيث نشان داد كه نتايج مدل سبال از مطابقت خوب (0.85= R2) و ميانگين مربعات خطا (MSE) برابر 34/0 برخوردار است.