مروري بر روش هاي بهينه سازي مصرف انرژي در شبكه هاي حسگر بي سيم با استفاده از الگوريتم هاي خوشه بندي

يكي از مهمترين ابزار كسب اطلاعات و درك محيط كه تحقيقات گسترده‌اي را به خود معطوف نموده، شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم است. حسگرها در اين شبكه ها از يك منبع تغذيه محدود استفاده مي كنند كه پس از اتمام آن، به دليل غيرقابل تجديد بـودن ايـن منــابع، عمــر شــبكه بــه پايــان مــي رســد . با وجود پيشرفت‌هاي صورت گرفته در اين نوع شبكه‌ها، گره‌هاي حسگر به دليل تعداد زياد، اندازه كوچك و روش قرارگيري اقتضايي، هنوز هم براي تامين انرژي خود، متكي به باتري‌هايي با توان اندك مي‌باشند. بيشتر انـرژي مصـرفي ايـن شـبكه هـا صـرف انتقـال داده هـا مـي شـود. روش هاي خوشه بندي كردن گره هاي حسگر يكي از بهترين روش هايي است كه مي تواند عمر شبكه را به نسبت قابل توجهي افـزايش دهد. در اين ميان، پروتكل هاي خوشه بندي سلسله مراتبي نقش مؤثرتري دارند. نحوه ساخت خوشه، روش هاي انتخـاب سرخوشـه و نحـوه انتقـال داده ها از جمله مسائلي هستند كه در ميزان مصرف انرژي نقش دارند. از اين رو در اين مقاله به بررسي روش هاي كاهش مصـرف انـرژي در شبكه هاي حسگر بي سيم كه در چند سال اخير ارائه شده اند پرداخته مي شود. در پايان ايـن روش ها مورد ارزيابي قرار مي گيرند و نقاط ضعف و قوت آنها بيان مي شود.