بررسي عناصر پايداري در شعر جواد جميل وطاهره صفارزاده

انسان از بدو خلقت، دنبال حق و حقيقت بوده‌است و در اين راستا در زمان‌هاي متفاوت، شخصيت‌هاي بارزي ظهور كرده‌اند كه در راه مبارزه با ظلم و استبداد و رسيدن به حقيقت، جان خويش را نثار كرده‌اند. در اين ميان مي‌توان از شعراي كه متعلق به كشورهاي شمالي حوزه خليج‌فارس هستند از خانم طاهره صفارزاده و آقاي جواد جميل (حسن السنيد) كه اشعارشان در برگيرنده‌ي مضامين و درون مايه‌هاي ادب پايداري است، نام برد. بنابراين در اين پژوهش سعي شده‌است تا با تكيه به روش توصيفي – تحليلي، درون‌مايه‌هاي مبارزه با ظلم، استبداد، حاكمان ديكتاتور و ستايش آزادي خواهان و استفاده از شعر به مثابه‌ي سلاحي بُرنده در ادبيات «جواد جميل» شاعر مبارز عراقي وطاهره صفارزاده، شاعر انقلابي ايران، به عنوان ميراثي ارزشمند در عرصه‌ي شعرپايداري، مورد كنكاش وتحليل قرارگيرد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد ترسيم جنايت‌هاي دشمن در شعر هر دو شاعر انعكاس دارد و هر دو شاعر تصويرهاي از مردم خود؛ در راه مبارزه با استبداد، جهت دفع ظلم ارائه داده‌اند با اين تفاوت كه دعوت به قيام و مبارزه در زندان در اشعار جميل نمود بيشتري دارد.