بررسي جغرافياي تاريخي خليج فارس از منظر جغرافي نگاران مسلمان با تكيه بر تقويم البلدان

در شناخت جغرافياي ممالك اسلامي و از جمله درياهايي كه در قلمرو اسلام، واقع شده بودند، آثار و متون بسياري از جغرافي نگاران مسلمان بر جاي مانده است. از جمله اين آثار كه به زبان عربي تأليف گشته است، مي توان تقويم البلدان اثر اسماعيل بن علي بن شاهنشاه بن ايوب عمادالدين ابوافداء را نام برد كه به نوبه خود در اين اثر به موقعيت خليج فارس، در جنوب سرزمين ايران، پرداخته است. با توجه به اهميت اين دريا؛ در بسياري از منابع جغرافيايي مربوط به مناطق اسلامي، خليج فارس با نام درياي پارس، بحر پارس و ... اشاره شده است. اين متون از نظر جغرافياي تاريخي به ويژه از ديدگاه جغرافي نگاران مسلمان داراي اهميت هستند و بايد به طور جدي مورد بررسي قرار گيرند تا ارزش آنها بيشتر آشكار شود. تقويم البلدان از جمله متون وزين اوايل قرن هشتم هجري است كه براي بررسي جغرافياي تاريخي بسياري از مناطق ايران در آن عهد داراي اهميت اساسي است و در اين تحقيق با هدف شناخت موقعيت خليج فارس در آن مقطع مورد بررسي قرار مي گيرد.