تحليل استعاري مقولة فرنگ در كليات اقبال

علّامه محمّد اقبال لاهوري (1256- 1317 هـ .ق) از سياستمداران، فيلسوفان و شاعران پارسي‌سراي ديار هندوستان (پاكستان امروزي) است كه در مرزهاي تفكّر منتقدان و عالمان ادب فارسي جايگاه والايي را به خود اختصاص داده است. يكي از ويژگي‌هاي برجسته‌ي نظام فكري اقبال، نقد و ستيزه با جوامع غربي است كه در تقابل با جوامع شرقي قرار گرفته‌اند و موجبات الحاد مذهبي و فروپاشي اجتماعي و سياسي تمدّن شرق را فراهم آورده‌اند. در پژوهش حاضر كوشش ما بر آن است كه بر پاية نظرية استعارة مفهومي، استعاره‌هاي حوزة مفهومي غرب/فرنگ را در كليّات اشعار وي به شيوة تحليل و توصيف زبانشناسي مورد بررسي قرار دهيم. ما براي تحصيل نتايج مطلوب، ويژگي‌هاي مورد تأكيد در استعاره‌‌هاي بررسي‌شده را در كنار هم قرار داديم كه به مجموعه‌اي از الگوهاي استعاري در باب مفهوم فرنگ دست يافتيم و از اين گذر به درك ديدگاه شاعر در باب مقولة غرب و فرنگ نائل آمديم.