محمد اقبال لاهوري در آثار انديشمندان جهان عرب

علامه محمد اقبال لاهوري، نام‌دارو سرآمد ‏احياي انديشه‏ هاي سياسي واجتماعي در جهان اسلام ؛ نقش مهمي در حلقه وصل بين ادبيات ‏عربي وادبيات اردو ايفا نمود. اين فيلسوف و متفكر شبه قاره هند و پاكستان به خاطر آراء وانديشه هاي ارزشمندش در وحدت مسلمانان و ‏به عنوان نخستين مناديان وحدت اسلامي جايگاه خاصي در زبان عربي باز نمود. ‏ اعتقاد به خود باوري ودر ك خود در شكل فلسفي؛ نداي آزادي ومبارزه وجهاد؛ وايجاد تحولي ‏تازه در جهان اسلام از موضوعاتي است كه بزرگان جهان عرب را به خود مجذوب كرد. در آثار ‏آنان اقبال ستاره اي از آسمان درخشان عرفان وفلسفه است. فلسفه اي جديد كه در قالب شعر ‏نمايان شد وقلب هاي بسياري از آنان را برانگيخت وجهان تازه اي را بر روي مسلمانان باز كرد. در ‏اين مقاله تلاش بر آن است كه جايگاه اقبال در اشعار وآثار نويسندگاه جهان عرب مانند محمد حسين ‏هيكل،عبدالوهاب العزام،محمد عبدالغني حسن وديگر انديشمندان بررسي شود وازفلسفه ‏اقبال وتذوق معاني والاي او كه تحولي تازه در جهان اسلام ايجاد نمود، سخن به ميان آورده ‏شود.‏