بررسي تطبيقي ديدگاه مفسران درباره وحدت و اختلاف انسان‌ها در آيه ۲13 بقره با تاكيد بر نظريه آيت الله معرفت

در آيه 213 بقره علاوه بر ذكر اختلاف انسان ها در تصديق انبياء و عمل به شرايع الهي بر اثر بغي و حسد، از يك اتحاد و اختلاف در نسل هاي نخستين بشر قبل از ارسال رسل سخن مي گويد. در پاسخ به اين سوال كه اين اتحاد و اختلاف بر سر چه بوده است؟ مفسران نظريات يكساني ارائه نداده اند. در اين مقاله سعي شده است تا ديدگاه هاي مفسران شيعه و سني درباره اتحاد و اختلاف انسان ها از نگاه آيت الله معرفت (قدس سره) با محوريت ديدگاه ايشان در تفسير اثري جامع مورد بررسي قرار گيرد.در كفر، دين حق، روش فطرت و عقل سليم از مصاديق اين اتحاد اوليه است كه در تفاسير به آن ها اشاره شده است. آيت الله معرفت معتقدند با توجه به آفرينش اوليه بشر و بساطت زندگي در آن دوران و سادگي روابط، انسان ها در ابتدا بر همان روش فطرت الهي خويش به دور از تنازعات در كمال وحدت و همدلي زندگي مي كردند لكن به سبب گسترش محدوده بشري، ظهور استعدادها و گرايش ها و قرار گرفتن در مسير رشد و ترقي، در اثر تزاحمات دنيوي دچار اختلاف و دودستگي شدند لذا خداوند براي حل اختلافاتشان و بازگرداندن آن ها به روش فطرت به ارسال رسل و انزال كتب پرداخت اما آن ها در اثر رسوبات بغي و حسد در درونشان باز در تفسير حقي كه به سويشان آمده بود دچار تشتت و پراكندگي شدند. بي شك ايمان به شرايع آسماني به ويژه قرآن به عنوان آخرين و كامل ترين شريعت الهي و عمل به آموزه هاي وحدت آفرين آن چون دوري از وساوس و خطوات شيطان در ايجاد اختلاف بين انسان ها، عدم تبعيت از ظالمان و متجاوزان، عدم كشمكش و تنازع در به دست آوردن قدرت و ثروت، عفو و گذشت و احترام به اديان و مذاهب مي تواند پيام آور صلح جهاني و به خصوص اتحاد امت اسلامي باشد.