روش و گرايش آيت الله محمدهادي معرفت در التفسير الأثري الجامع

مقاله روش‌ و گرايش تفسير آيت‌الله معرفت در التفسير الأثري الجامع با تكيه بر بيانات مفسر در تفسير يادشده به عناصري مي‌پردازد كه روش وي را شكل داده است. عناصري مانند، مبادي تصوريه(مفاهيم) و تصديقيه(مفروضات) و سازوكارها و فرايندها كه روش تفسير را شكل مي‌دهند. مقاله صرفا عناصر يادشده را تبيين مي‌كند و به نقد آنها نمي‌پردازد. در فصل اول پيش‌فرض‌هاي تفسيري آيت‌الله معرفت در دو مبحث مبادي تصوريه (مفاهيم) و مبادي تصديقيه (مفروضات) بيان مي‌شود. مبادي تصوريه در قالب 7 مفهوم و مبادي تصديقيه در قالب 14مفروض تبيين شده است. فصل دوم به روش‌هاي آسيب‌زدايي از تفسير اثري مي‌پردازد. آيت‌الله معرفت 5 روش براي آسيب‌زدايي از تفسير اثري نام مي‌برد و دو روش را توضيح مي‌دهد. سپس در فرايندي سه‌گانه روش دستيابي به معناي آيات در التفسير الأثري الجامع بيان مي‌شود. در فصل سوم گرايش تفسير از طريق بررسي و تحليل آماريِ عنوان‌هاي مطالب تبيين مي‌شود. بر اساس تحليل 738 عنوان، گرايش تفسيري آيت‌الله معرفت به ترتيب اخلاقي، فقهي و سپس كلامي و علوم قرآني است. در پايان خلاصة مباحث ارائه شده است.