بررسي رابطه بين روابط با كيفيت بالا در بين كاركنان و يادگيري سازماني با وجود نقش متغير ميانجي امنيت روان كاركنان (مورد مطالعه كاركنان اداره تامين اجتماعي استان مازندران)

اين پژوهش به بررسي رابطه بين روابط با كيفيت بالا در ميان كاركنان و تاثير آن بر يادگيري در سازمان با تاثير گذاري متغير ميانجي امنيت روان كاركنان مي پردازد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر شيوه ي گردآوري اطلاعات، تحقيق توصيفي و از نوع همبستگي است كه با روشهاي مناسب ارتباط بين متغيرهاي پژوهش را تجزيه و تحليل مينمايد. جامعه آماري اين پژوهش كاركنان ادارات تامين اجتماعي مازندران هستند كه تعداد آنها 800 نفر است .حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 260 نفر است و روش نمونه گيري نيز نمونه گيري خوشه اي است . در اين تحقيق از سه پرسشنامه روابط با كيفيت بالا جيتل(2003)، امنيت روان ادمانسون(1999) و يادگيري سازماني كوهن و لوينتال (1990) استفاده شده است . آلفاي كرونباخ پرسشنامه 0.92 است. تجزيه و تحليل دادهها شامل تحليل توصيفي و استنباطي مي باشد. براي تحليل توصيفي و تحليل استنباطي، به ترتيب از نرم افزارهاي 22 SPSS و Smart PLS استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد با توجه به ضرايب معناداري z و ضرايب مسير روابط با كيفيت بالا بر امنيت روان و يادگيري سازماني تاثير دارد و همچنين امنيت روان نيز بر يادگيري سازماني تاثير مي گذارد.