بازتاب شيراز و مفاخر، بناهاي تاريخي و زيبائي هاي طبيعي آن در شعر شهريار

شيراز از ديرباز مهد تمدّن، فرهنگ و ادب ايران زمين و خاستگاه شاعران، نويسندگان و دانشمندان بزرگي همچون سعدي، حافظ، ملّا صدرا و... بوده است؛ اين شهر زيبا و تاريخي به دلايل بسياري، همواره مورد توجّه صاحب نظرانِ علوم مختلف بوده و مورّخان، جهانگردان، نويسندگان و شاعران بسياري در آثارشان در باره ي آن اظهار نظر كرده اند. محمّدحسين بهجت تبريزي متخلّص به شهريار نيز از جمله شاعراني است كه به شيراز علاقه اي وافر داشته و شهر شيراز، همراه با مفاخر ادبي و علمي، بنا هاي تاريخي و زيبايي هاي طبيعي اش، در اشعار او جايگاه ويژه اي يافته است؛ به طوري كه غزليات، قصايد و مثنوي هايي كه در استقبال از شاعران شيراز يا ديگر موضوعات مرتبط با اين شهر سروده، بخش مهم و زيادي از ديوان اشعار او را تشكيل مي دهد. در اين تحقيق، با تأمّل در ديوان شهريار، جايگاه شهر شيراز، مفاخر ادبي و علمي، بناهاي تاريخي و زيبايي هاي طبيعي آن را در اشعار اين غزلسراي سنتي پرداز معاصر بررسي مي كنيم.